Terug naar de vorige pagina.

 
POLITIEK CAFÉ 5 APRIL 2005
Het milieu leeft ook binnen de VVD! Dat zou je in ieder geval kunnen constateren op basis van de opkomst bij het Politiek Café van 5 april jl. met als titel "Groene natuur of groene terreur?" Overigens bestond het publiek in Fire Café niet alleen uit VVD-ers. Leden van andere politieke partijen, de dierenbescherming, de pers en overige belangstellenden waren ook vertegenwoordigd. De avond werd afgetrapt door Pauline Schuurman (sinds kort lid van de Politiek Café Commissie) waarna achtereenvolgens het woord werd gevoerd door (op de foto van links naar rechts):
  • Gina Kamsma namens de Friese Milieu Federatie
  • Jan van den Broek als adviseur omgevingsvraagstukken van VNO-NCW
  • Monique Boskma als statenlid voor de VVD Friesland

In relatie tot het thema "Groene natuur of groene terreur" wees Monique Boskma er onder meer op dat doorgeschoten regelgeving en maatregelen zonder een heldere doelstelling kunnen leiden tot een anti-natuurhouding. Het is in dit verband niet altijd terecht om de schuld bij de Europese Unie te leggen. De lidstaten hebben zelf namelijk ook een grote rol in de toepassing van de regelgeving die op Europees niveau is vastgesteld. Mevrouw Boskma benadrukte verder dat de VVD uiteraard voor groene natuur is maar pertinent tegen de zogenaamde regelgevingsterreur. De hierbij gebruikte term "natuuridiotie" was de volgende dag als kop in de Leeuwarder Courant terug te vinden.

Gina Kamsma wees in haar betoog op de doelstelling van de Europese Unie om de natuur te beschermen en versterken. Hierbij staat onder meer de vorming van een groen en blauw lint van beschermde gebieden door Europa centraal. Volgens de Friese Milieu Federatie is er niets mis met de Europese regelgeving en zou deze prima voldoen wanneer er niet zoveel procedurefouten zouden worden gemaakt door de overheid. Mevrouw Kamsma illustreerde dit met voorbeelden waarbij de Friese Milieufederatie in actie is gekomen. Procederen is hierbij geen automatisme. In het kader van de plannen voor de Bullepolder is bijvoorbeeld overlegd met de Gemeente Leeuwarden over bescherming van de Grote Wielen met als resultaat een ruime bufferzone tussen de Grote Wielen en het te ontwikkelen woongebied.

In reactie op de positieve houding van mevrouw Kamsma ten aanzien van de Europese groene wetgeving gaf Jan van den Broek aan nog nooit iemand te hebben ontmoet die deze wetgeving een goede zaak vindt. De wetgeving zou te sectoraal zijn en daardoor rechters niet de ruimte geven om naast milieuaspecten ook andere zaken zoals bijvoorbeeld economische belangen mee te nemen in de eigen afwegingen. Volgens de heer van den Broek zou een plan altijd als geheel moeten worden bekeken waardoor er voor 1 plan niet allerlei losse vergunningen moeten worden aangevraagd maar 1 vergunning volstaat. Verder schetste de heer van den Broek als voorbeeld van doorgeschoten regelgeving onder meer de situatie waarbij een productiebos niet meer mag worden gekapt nadat het onbedoeld een habitat is geworden voor een zeldzame vogelsoort.

Na een reactie van de sprekers op elkaars betoog en een korte pauze volgde de discussie met de zaal. Al snel kwam het verbod op het rapen van kievitseieren ter sprake. Mevrouw Boskma verzekerde de zaal dat het rapen van kievitseieren weer mogelijk wordt na het aanpassen van de bestaande regelgeving. Van belang hierbij is het limiteren van het aantal eieren dat mag worden geraapt. Vervolgens werd vanuit de zaal het vermoeden uitgesproken dat de Friese Milieu Federatie zich vooral concentreert op Leeuwarden. Mevrouw Kamsma ontkende dit maar gaf wel aan dat er in een stad als Leeuwarden nou eenmaal veel zaken op het milieuvlak spelen. Op de vraag of procedures niet kunnen worden versneld door praktischer om te gaan met de verplichte milieueffectrapportages antwoordde de heer van den Broek dat de procedures in andere Europese landen wel sneller kunnen worden afgehandeld.

Aan het eind van het formele gedeelte was de discussie zeker nog niet ten einde. Het was nog lang rumoerig in Fire Café.