Een half jaar raadslid voor de VVD te Leeuwarden …
Dit voorjaar mocht ik als opvolger van Aukje de Vries - die vertrok naar de Provinciale Staten van Fryslân - de raadsfractie van de VVD in Leeuwarden komen versterken. Nu we een halfjaar verder zijn, werd mij gevraagd mijn belevenissen tot dusver eens aan het papier toe te vertrouwen in de mij bekende schrijfstijl. Natuurlijk voldoe ik graag aan een dergelijk verzoek. Het begint al met het woord papier …
Het is geen geheim dat ik niet van het papier ben, maar dat de organisatie van onze gemeente daarin geen voortrekkersrol speelt is evenzeer geen geheim. Zo moest ik in alle haast nog vóór de inauguratie ten tonele verschijnen opdat mijn foto nog op tijd meegenomen kon worden in de - huis aan huis te verspreiden - papieren gemeentegids. Dat ik mijn kinderen onlangs verboden heb om nog langer onder de brievenbus te spelen, teneinde fysieke kwetsuren te voorkomen, kon daarin geen verandering brengen. Op mijn vraag waar ik mij op de gemeentelijke site www.leeuwarden.nl kon afmelden voor deze gids, werd ik slechts meewarig aangekeken en op de vraag waar de digitale versie dan vindbaar was, vluchtten de lotgenoten alle kanten op. Mijn missie binnen de Raad werd op pijnlijke wijze direct duidelijk.
Dat onze gemeente er financieel niet bijster florissant bij staat is genoegzaam bekend. De wijzende vinger die de coalitie daarbij met enige regelmaat wijst naar Den Haag is aperte onzin. De bezuinigingen die vanuit Den Haag op Leeuwarden gaan neerdalen moeten nog geëffectueerd worden en nopen tot politieke keuzes. Met uitsluitend papieren bezuinigingen en creatief boekhouden gaan we het gat niet dichtent. Ons College is langzamerhand specialist geworden in het uitstellen van die keuzes. Volgend jaar bij de 'Mid Term Review' gaan we het erover hebben. Mid Term Review als het nieuwe toverwoord om te opteren voor het doe niets alternatief. Soms grijp ik maar naar de valium om het besluitvormingstempo te kunnen bijbenen. Ondertussen blijf ik mijn uiterste best doen om het metier te begeleiden bij hun kennismaking met de nieuwe digitale wereld. De gehanteerde credo's daarbij zijn van een onthutsende eenvoud. Stel de vraag, anders krijg je geen antwoord of omgekeerd - bedenk geen zelf bedachte antwoorden op niet gestelde vragen. En als het niet geautomatiseerd kan, gaan we het niet doen. Hoe goed bedoeld en lief het plan ook is. Vandaar ook mijn initiatief voorstel Ómtinken 2.0 - Open Data' wat inmiddels Raadsbreed is geadopteerd. Daarmee worden gegevens die binnen de gemeente aanwezig zijn en betaald zijn met belastingcentjes geautomatiseerd en dynamisch vrij gegeven voor het publiek en de markt. Daarmee kan die markt aan de Leeuwarder inwoners applicaties aanbieden met bijvoorbeeld de actuele aankomsttijden van de bus of de beschikbaarheid van een parkeerplaats. Een goed begin, maar ook niet meer dan dat. Aanvullende initiatieven dienaangaande zijn onderweg.
Tot slot - de lokale werkgelegenheid. Die staat zwaar onder druk en dat heeft niet alleen te maken met de crisis. Daar ligt een structureel probleem aan ten grondslag, wat zich laat samenvatten met het ontsnappen van de 'decision makers' van het bedrijfsleven uit onze stad. Het structureel gebrek aan aandacht voor de lokale ondernemers speelt daarbij ongetwijfeld een rol, de inspanningen van de gemeente worden te vaak als tegendraads ervaren.. Ook daar is nog een wereld te winnen … It Giet Oan.